چگونگی استفاده از گاز تنفسی در ورزش غواصی

سایت شرط بندی داوود هزینه

غواصان طبق تعریف در حین شیرجه تأمین گاز تنفسی خود را با خود حمل می کنند و این مقدار محدود باید آنها را با خیال راحت به سطح برگرداند. برنامه ریزی قبل از غوطه وری برای تهیه گاز مناسب برای مشخصات غواصی در نظر گرفته شده ، به شما اجازه می دهد تا گاز تنفس کافی برای غواصی و شرایط غیرقانونی برنامه ریزی شود.  آنها از طریق ناف به یک نقطه کنترل سطح متصل نمی شوند ، مانند استفاده غواصان از طریق سطح ، و آزادی حرکت که این اجازه می دهد ، همچنین به غواص اجازه می دهد تا در غواصی یخ ، غواصی غار و غواصی غوطه ور در محیط هوایی نفوذ کند.

که ممکن است غواص راه خود را گم کند و نتواند راه نجات را پیدا کند. این مشکل با تأمین محدود گاز تنفسی ، که مدت زمان محدودی قبل از غرق شدن غواص در صورت عدم توانایی در سطح زمین ، بیشتر می شود. روش استاندارد برای کنترل این خطر ایجاد خط راهنمای مداوم از آب باز است که به غواص اجازه می دهد تا از مسیر رسیدن به سطح زمین مطمئن باشد.

بیشتر غواصی ها ، به ویژه غواصی های تفریحی ، از یک دهانه مکش گاز تنفسی استفاده می کنند که توسط دندان های غواص گرفته می شود ، و می تواند به راحتی در اثر ضربه جدا شود. به طور کلی این مشکل به راحتی اصلاح می شود مگر اینکه غواص ناتوان باشد ، و مهارت های مربوط به آن بخشی از آموزش سطح ابتدایی است. اگر غواص هم هوشیاری خود را از دست بدهد و هم دهان ، مشکل شدید و بلافاصله تهدید کننده زندگی می شود. دهان های دستگاه تنفسی مجدد که هنگام خارج از دهان باز هستند ممکن است آبی وارد آب کنند که می تواند حلقه را غرق کند ، در نتیجه آنها قادر به انتقال گاز تنفسی نیستند و با فرار گاز شناوری را از دست می دهند ، بنابراین غواص را در موقعیت دو تهدید کننده زندگی قرار می دهد مشکلات.

مهارت برای مدیریت این وضعیت بخشی ضروری از آموزش برای پیکربندی خاص است. ماسک های صورت کامل این خطرات را کاهش می دهند و به طور کلی برای غواصی حرفه ای ترجیح داده می شوند ، اما می توانند اشتراک گاز اضطراری را دشوار کنند و محبوبیت کمتری در غواصان تفریحی دارند که اغلب به عنوان گزینه اضافه کار بودن گاز تنفس خود به اشتراک گاز با یک دوست اعتماد می کنند

مجله خبری و ورزشی...